Należy zaplanować instalację odciągową, zanim zostanie zainstalowana pierwsza maszyna
Nasza stara instalacja odciągowa nie była zepsuta. Mimo to została w starym warsztacie podczas przeprowadzki do nowej stolarni. Podczas planowania nowej instalacji zastanawialiśmy się nie tylko nad tym, jaki system wybrać, ale przede wszystkim nad terminem i lokalizacją. Kto bowiem zaczyna planować dopiero wtedy, gdy maszyny już stoją, ten nie ma już wyboru co do lokalizacji.
Stara instalacja działała – ale przestała pasować
Przez lata wykonywała swoją pracę. Mimo to cztery powody skłoniły nas do tego, by jej nie zabrać:
- Zbyt mała pojemność. Przeznaczona była na około cztery maszyny, a ostatecznie podłączono do niej osiem. Nigdy nie była zaprojektowana do jednoczesnej pracy kilku maszyn.
- Ręczna zasuwa. Kto o tym zapomni, będzie zasysał w niewłaściwym miejscu.
- Ciepło na zewnątrz. To, co zostało odessane, to ogrzane zimą powietrze.
- Worki i filtry. Worki trzeba było często wymieniać, a filtry czyścić ręcznie.
Żadna z tych kwestii nie stanowi wady instalacji. Została ona kiedyś prawidłowo zaprojektowana, ale nie nadążała za rozwojem. Dla porównania: w stolarni około 29 procent strat ciepła wynika z działania systemu odciągowego, a pod względem zużycia energii elektrycznej to właśnie on zajmuje pierwsze miejsce – nie piły, ani frezarki.
Wskazówka wynikająca z naszego doświadczenia: każdy, kto stoi przed podobną decyzją, powinien wcześnie pomyśleć o dofinansowaniu. W ramach modułu 4 federalnego programu dofinansowania na rzecz efektywności energetycznej i oszczędzania zasobów małe przedsiębiorstwa mogą uzyskać do 45 procent dofinansowania, pod warunkiem przedstawienia koncepcji oszczędnościowej. W przypadku pojedynczych wentylatorów lub przetwornic częstotliwości wystarczy moduł 1, bez konieczności przedstawiania koncepcji oszczędnościowej, zapewniający 25 procent dofinansowania. Zawsze obowiązuje zasada: najpierw wniosek, potem zamówienie. (Stan na wrzesień 2026 r.)
Nie obok, tylko nad
W przypadku nowej konstrukcji rozważano dwie oczywiste opcje: umieszczenie jej na zewnątrz lub w warsztacie. Wybraliśmy trzecią opcję i umieściliśmy ją na podestach magazynowych bezpośrednio nad stolarnią.
Wynika to z kilku powodów:
- Oczyszczone powietrze pozostaje w budynku, a ponieważ hala i stolarnia są połączone stale otwartymi drzwiami, ciepło pozostaje tam, gdzie toczy się praca.
- Z sieci rur pod sufitem powietrze przemieszcza się krótką drogą pionowo w górę do instalacji. Każdy metr i każde zakrzywienie oznacza stratę ciśnienia, a tam, gdzie powietrze zwalnia, osadza się materiał.
- Instalacja nie zajmuje powierzchni produkcyjnej.
- Hałas wentylatora dochodzi z poziomu znajdującego się nad stanowiskami pracy, a nie obok nich, a sama instalacja jest wygłuszona.
To, czy jest to w ogóle możliwe, zależy od konstrukcji urządzenia. Nasze urządzenie to odpylacz firmy Spänex: zostało zaprojektowane i przetestowane w taki sposób, że oczyszczone powietrze może być odprowadzane z powrotem do pomieszczenia roboczego. Urządzenie przeznaczone do użytku na zewnątrz spełnia inne wymagania, między innymi dotyczące przepływu powietrza, i nie da się go po prostu ustawić w hali. Jeśli planujesz zakup urządzenia, musisz wcześniej wiedzieć, gdzie zostanie ono umieszczone.
Ile maszyn pracuje jednocześnie?
Instalację zaprojektowała i dostarczyła firma firma Miller GmbH z Leutkirch. W celu wykonania obliczeń podano dane każdej maszyny, w tym liczbę przyłączy i ich średnice. Ponadto wspólnie ustaliliśmy, które maszyny często pracują jednocześnie, a które rzadko. Właśnie tego nie przewidziano w starej instalacji. Obecnie można pracować na kilku maszynach jednocześnie.
Zasada jest prosta: suma pól przekroju wszystkich otwartych jednocześnie przyłączy nie może przekraczać przekroju rury głównej. Jeśli jest większa, prędkość powietrza w rurze spada. A przy prędkości poniżej około 20 m/s powietrze nie transportuje już niezawodnie wiórów, co powoduje, że materiał pozostaje w rurze.
Dlatego decydującym czynnikiem nie jest liczba maszyn, lecz to, ile z nich pracuje jednocześnie. Kto podłącza maszynę bez sprawdzenia tego, obniża prędkość pracy wszystkich pozostałych. Na wydajność odciągania dużą rolę odgrywają również średnica rury i liczba kolanek.
Instalacja reguluje za pomocą
Równie ważna jest sytuacja odwrotna. Jeśli pracuje tylko jedna mała maszyna, w przewodzie głównym przepływa zbyt mało powietrza. Sterownik otwiera wówczas dodatkowe zasuwy przy maszynach, które w danej chwili są wyłączone, aby zapewnić ponownie wystarczający przepływ powietrza. To dodatkowe powietrze nie zasila maszyny, lecz przewód. Gdy tylko kolejne maszyny zostaną uruchomione, sterownik ponownie zamyka zasuwy w odwrotnej kolejności.
Do tego dochodzi regulacja prędkości obrotowej. Wentylator pracuje tylko z prędkością odpowiadającą aktualnemu zapotrzebowaniu, a nie zawsze z pełną mocą. Filtry są automatycznie czyszczone za pomocą impulsów sprężonego powietrza, gdy tylko wentylator się wyłączy i osiągnie ustalony czas pracy. Na tym polega różnica w stosunku do starej instalacji: ta pracowała zawsze z tą samą prędkością, a czyszczenie odbywało się wtedy, gdy ktoś się tym zajął.
Najpierw maszyny, potem rury, a na końcu strop
Dlatego przed złożeniem zamówienia opracowano plan: gdzie stanie dana maszyna, gdzie przebiega rura, gdzie trzeba wykonać otwór w stropie. Lokalizacja i wymiary otworów zostały przekazane wszystkim zainteresowanym jeszcze przed rozpoczęciem budowy. Rozmieszczenie urządzeń zostało wcześniej uzgodnione z inżynierem konstrukcyjnym – przy masie własnej wynoszącej około 850 kg na podestach nie jest to tylko formalność. A ponieważ instalacja posiada automatyczny system gaśniczy, w planach uwzględniono również poprowadzenie rury wodociągowej na podestach.
Co nie powinno trafić do filtra
Z poprzedniej instalacji wyciągnęliśmy pewną lekcję. Regularnie przycinamy również karton na nasze opakowania, a karton zatyka filtry systemu odciągowego. Fakt, że odciągamy go przez instalację, uzgodniliśmy wcześniej z naszym wykonawcą. Nie musi to jednak być koniecznie karton: paski krawędziowe z okleiniarki, odcięte fragmenty z piły formatowej, wióry z tworzywa sztucznego. Wszystko, co jest lekkie, płaskie i długie, przedostaje się przez przewód i gdzieś się zakleszcza.
Dlatego w nowej instalacji bezpośrednio za piłą formatową, a więc znacznie przed filtrem, znajduje się separator materiału. Bez niego wszystko pokonuje długą drogę aż do instalacji, a to, co po drodze pozostaje na torze, można zauważyć dopiero wtedy, gdy siła odsysania słabnie.
Jest jeszcze miejsce na poprawę
Do instalacji podłączonych jest osiem maszyn, przewidziano już dziewiąte przyłącze, a układ sterowania jest przystosowany do obsługi maksymalnie szesnastu maszyn. Niemniej jednak każda dodatkowa maszyna musi zostać później włączona do układu sterowania, a następnie instalacja musi zostać ponownie skalibrowana.
Mimo to każda dodatkowa maszyna musi zostać później włączona do systemu sterowania, a następnie instalacja musi zostać ponownie dostrojona.Aby wymienić worki, należy wysunąć pojemniki na wióry. Przestrzeń przed nimi musi pozostać stale wolna na podestach, ale dzięki temu instalacja nie znajduje się na zewnątrz, gdzie byłaby narażona na działanie upałów, mrozów i czynników atmosferycznych.
O czym jeszcze nie zdecydowaliśmy
U nas wióry trafiają do pojemników z workami na wióry. Możliwe byłoby zastosowanie prasy brykietującej, która zmniejszyłaby objętość wiórów i od razu przekształciłaby je w paliwo.
Przeciwko temu przemawiają u nas dwie rzeczy. Przy naszej wielkości produkcji powstaje zbyt mało wiórów, by prasa była opłacalna. Poza tym regularnie tniemy inne materiały, takie jak karton, a czasami tworzywa sztuczne. Nikt nie jest w stanie wykorzystać tego, co powstaje w wyniku prasowania, jako paliwa.
Jak rozwiązujesz tę kwestię w swoim zakładzie – worki na wióry, silos czy prasa?
Nasza scena miała powstać w nowym budynku. W istniejących budynkach zazwyczaj pozostaje pomieszczenie pomocnicze lub miejsce na zewnątrz, które wiążą się z innymi wymaganiami. Kolejność pozostaje taka sama: najpierw miejsca na urządzenia, potem rury i miejsce na instalację.
Czytaj dalej: W przypadku maszyn ręcznych obowiązuje osobna kategoria z innymi wymaganiami. Na ten temat opublikowaliśmy osobny artykuł poświęcony mobilnym systemom odciągowym.
Źródła: TRGS 553 „Pył drzewny” · DIN EN 16770 „Instalacje odciągowe do pyłu drzewnego i wiórów przeznaczone do montażu wewnątrz budynków” oraz DIN EN 12779 „Stacjonarne instalacje odciągowe do pyłu drzewnego i wiórów” · Zasada kontroli GS-HO-07, klasa zawartości pyłu resztkowego H3 · Wskaźniki energetyczne: Inicjatywa średnich przedsiębiorstw na rzecz transformacji energetycznej i ochrony klimatu, branża stolarska · Udział energii elektrycznej w systemie odciągowym: produkcja mebli 07/2018 · Projekt i grafika: Miller GmbH, Leutkirch
