Warsztat mocowania: wszystkie możliwości

Na tej stronie przedstawiono dwie siatki otworów: Ø 20 mm w siatce 96 dla drewna oraz Ø 28 mm w siatce szachownicy 50 dla stołu spawalniczego. W przypadku profilu aluminiowego z rowkiem teowym, stołu spawalniczego z otworami Ø 16 oraz stołu wiertarskiego RUWI narzędzie „Spann-Finder” pozwala na podstawie trzech pytań znaleźć numer artykułu – w tym przypadku dostępnych jest 52 części.

Każdy element widoczny na rysunku pochodzi z pliku CAD: imadło poziome, imadło pionowe, imadło mimośrodowe z płytą i łożyskiem obrotowym, kątownik pozycjonujący, szyna podparcia, sworzeń zaciskowy oraz same stoły. Żadnego elementu nie odtwarzamy samodzielnie. Obrobek natomiast nie jest prawdziwy: deska, rama i drzwi służą tu jako elementy zastępcze o realistycznych wymiarach. W przypadku imadła poziomego skok dźwigni został oszacowany; nasadka znajduje się w zaznaczonej pozycji 113 mm przed otworem i można ją przesuwać o 25 mm. Siła 3 kN odnosi się do imadła, a nie do połączenia z płytą. Schematy otworów zostały policzone na modelach, a nie obliczone. Wypustka mimośrodowa unosi się na modelu o 3,55 mm; firma KIPP podaje dla części o identycznej konstrukcji wartość 4 mm. Schemat otworów obu stołów spawalniczych został policzony na modelu: 173 punkty siatki w układzie szachownicy co 50, z czego 167 to otwory okrągłe o średnicy 28 mm, a 6 to otwory podłużne o wymiarach 47 × 28 mm, odchylenie 0,000 mm. Ceny: w sklepie na żywo na podstawie danych produktu, ceny brutto zgodnie z danymi sklepu, ceny netto obliczone na tej podstawie – sklep uwzględnia podatek VAT. Poza sklepem podano ceny netto z dnia 09.09.2026 r., ceny brutto obliczono z uwzględnieniem 19% podatku VAT.

Wysokość robocza: W modelach Premium i Classic 300 XL widok przedstawia mechanizm nożycowy na podstawie pliku CAD: ramiona są tam osobnymi bryłami i obracają się wokół punktu przecięcia zmierzonego na modelu. Modele Basic i Classic są oparte na podwoziu 300 (21001). Tam rama i ramiona są narysowane jako jedna bryła; dzielimy go według położenia jego powierzchni na ramę podstawową, ramę górną oraz dwie pary ramion, bez konieczności rysowania niczego od nowa. Dzięki temu wszystkie cztery stoły podnoszące poruszają się samodzielnie. Rysunek ten stanowi skalę, a nie model: przeguby są wyrażone jako procent wysokości ciała zgodnie z proporcjami ciała podanymi przez Drillisa i Contini (1966), łokieć na poziomie 0,630 – ta sama wartość służy do obliczenia wysokości stołu. Chwyta obrabiany element obiema rękami i wygina plecy, gdy ramiona nie sięgają. Jeśli stół jest zbyt niski, ugina kolana, zanim plecy wygną się jeszcze bardziej – tak jak w rzeczywistości. Wysokość dla poszczególnych zastosowań wynika z praktycznej zasady ergonomii według Grandjeana i nie jest wartością pomiarową: praca lekka – 10 do 15 cm poniżej łokcia, praca wymagająca użycia siły w dół – 15 do 40 cm poniżej. Obliczamy od górnej krawędzi obrabianego elementu i na podstawie wzrostu bez butów. Wybór konkretnej odległości w ramach tych zakresów dla danej pracy opiera się na naszej ocenie. Stan r109.