Warsztat napinania: wszystkie możliwości

Na tej stronie przedstawiono dwie siatki otworów: Ø 20 mm w siatce 96 dla drewna oraz Ø 28 mm w siatce szachownicy 50 dla stołu spawalniczego. W przypadku profilu aluminiowego z rowkiem teowym, stołu spawalniczego z otworami Ø 16 oraz stołu wiertniczego „ RUWI ” wyszukiwarka „Spann-Finder” za pomocą trzech pytań prowadzi do numeru artykułu — tam jest 52 części, tutaj 29.

Każdy element widoczny na rysunku pochodzi z pliku CAD: imadło poziome, imadło pionowe, imadło mimośrodowe z płytą i łożyskiem obrotowym, kątownik pozycjonujący, szyna podparcia, sworzeń zaciskowy oraz same stoły. Żadnego elementu nie odtwarzamy samodzielnie. Obrobek natomiast nie jest rzeczywisty: deska, rama i drzwi służą tu jako elementy zastępcze o realistycznych wymiarach. W przypadku imadła poziomego skok dźwigni został oszacowany; nasadka znajduje się w zaznaczonej pozycji 113 mm przed otworem i można ją przesuwać o 25 mm. Siła 3 kN odnosi się do imadła, a nie do połączenia z płytą. Schematy otworów zostały policzone na modelach, a nie obliczone. Ekscentryk unosi się na modelu o 3,55 mm, co zostało zmierzone; firma KIPP podaje dla części o identycznej konstrukcji wartość 4 mm. Schemat otworów obu stołów spawalniczych został policzony na modelu: 173 punkty siatki w układzie szachownicy co 50, z czego 167 to otwory okrągłe o średnicy 28 mm, a 6 to otwory podłużne o wymiarach 47 × 28 mm, odchylenie 0,000 mm. Ceny: w sklepie internetowym podawane na żywo na podstawie danych produktu, przeliczone na ceny netto — sklep podaje ceny z wliczonym podatkiem VAT. Poza sklepem internetowym podane są ceny netto z dnia 09.09.2026 r.

Wysokość robocza: W modelach Premium i Classic 300 XL widok przedstawia nożyce z pliku CAD: ramiona są tam oddzielnymi bryłami i obracają się wokół punktu przecięcia zmierzonego na modelu. Modele Basic i Classic są zamontowane na podwoziu 300 (21001), które jest narysowane jako jedna bryła: tam nic się nie porusza. Dlatego widok przedstawia w obu przypadkach model Premium. Postać ta stanowi skalę odniesienia, a nie model: przeguby są przedstawione jako część wzrostu zgodnie z proporcjami ciała określonymi przez Drillisa i Contini (1966), łokieć na poziomie 0,630 — ta sama wartość służy do obliczania wysokości stołu. Postać chwyta element obrabiany obiema rękami i wygina plecy, gdy ramiona nie sięgają. Kolana i stopy pozostają przy tym w miejscu; w rzeczywistości przy pracy na samym dole raczej ugięłoby się kolana. Wysokość w zależności od zastosowania wynika z praktycznej zasady ergonomii według Grandjeana i nie jest wartością pomiarową: praca lekka 10 do 15 cm poniżej łokcia, praca wymagająca siły skierowanej w dół 15 do 40 cm poniżej. Obliczamy od górnej krawędzi obrabianego elementu, biorąc pod uwagę wzrost bez butów. To, jaką odległość wybierzemy w ramach tych zakresów dla danej pracy, zależy od naszej oceny. Prototyp r71.